Duurzaamheid is inmiddels in alle facetten doorgedrongen van het vastgoed. Van veel beloven naar daadwerkelijk leveren is een transitie met uitdagingen. Hou elkaar scherp en neem de maat, maar toon gelijktijdig begrip voor oprechte dilemma’s en ondersteun elkaar waar mogelijk om de transitie realistisch vorm te geven. Zonder realisme geen ‘echt’ commitment en dan zijn we echt verder van huis.

Na decennia links lullen, rechts doen, lijken duurzaamheidsdoelen en daar in het verlengde van de bredere ESG-doelen gedurende de laatste 10 jaar eindelijk gemeengoed te worden in onze samenleving. Ook in het vastgoed ontkom je niet meer aan de concrete vraag in welke mate je jezelf deze doelen stelt.

Overheden, institutionele partijen en banken ondertekenen al jaren ieder akkoord dat op dit vlak getekend kan worden. Of het nu het stikstof akkoord, natura 2000 gebieden, het klimaatakkoord van Parijs, de green deal of de 17 ESG doelen zijn.

En de urgentie is aanwezig. De maatschappelijke ontwrichting van klimaatverandering, armoede en ongelijkheid in de wereld en geopolitieke spanningen is iedere dag in het nieuws.

Kortom geen twijfel over de noodzaak (waarom), geen twijfel over wie hieraan moet bijdragen (niemand uitgezonderd) en ook niet waar het moet geschieden (breed maatschappelijk – wie). De grote vraag is wel wanneer en wat om de 5 w’s maar even af te maken.

Het goede nieuws is dat we nu daadwerkelijk moeten gaan leveren en concreet moeten worden. De tijd van vrijblijvendheid is over. Wetten als CSRD, maar ook maatschappelijke druk via activistische aandeelhouders of consumenten, maken dat overheden en private ondernemingen concreet en meetbaar aan de slag moeten. Met de eigen onderneming, maar ook met verantwoordelijkheid die doorwerkt in de keten.

Dat laat het vastgoed niet onberoerd. En of het nu gaat over de energie labels van panden, of het nu gaat over klimaatrisico’s in taxatiewaardes, Paris Proof, biobased of circulair ‘bouwen of oogsten’, de wensen en eisen stapelen zich op.

Na ‘links lullen en rechts doen’ nu met beide voetjes op de vloer aan de slag.

Houdt beide voetjes op de grond. We hebben niets aan mooie praatjes omdat het nu eenmaal gepast is, maar zonder doordacht te hebben hoe de route er naartoe gerealiseerd kan en moet worden. En die mag iedereen zich aanrekenen. Overheden, grote ondernemingen, banken, private partijen en de mensen in de straat.

AFSLUITING:

Niets is zo ergerlijk als het bouwen van luchtkastelen!

Naast commitment heeft de duurzaamheids-transitie tijd nodig. We hebben nog met regelmaat discussies over wat we met elkaar precies verstaan onder deze termen. Wat is biobased exact? Hoever gaan we? Wat rapporteren we in CSRD? En als we al grote stappen in relatief korte tijd willen zetten, kennen we congestie op de energie infrastructuur en geen gekwalificeerd personeel om het tijdig te realiseren (zie EIB.

Dat leidt ertoe dat bedrijven mogelijk minder aansprekend, maar waarschijnlijk ook realistischer worden in hun doelstellingen. Ongetwijfeld speelt er nog meer bij Unilever en Shell. Maar als het bij ‘koplopers’ al speelt, volgen er ongetwijfeld meer.

Gun vastgoedpartijen die een duidelijk pad uitstippelen en commitment en visie tonen, maar gelijktijdig de discussie over hun dillema’s bespreekbaar willen maken en niet beweren morgen al klaar te zijn, het voordeel van de twijfel. En complimenteer ze vooral met hun mooie combinatie van ambitie én realisme. Zonder realisme verlies je commitment en dan zijn we echt verder van huis.

Deel. Zegt het voort!

Ontvang de laatste Insights direct in uw mailbox